شماره شانزدهم
اقتصاد ایران در پوست شیر
اکنون سالها است که بحرانی ژرف و دامنهدار ناشی از تضادها و تناقضهای غیر قابل حل جهان سرمایه داری را فراگرفته است. کشورهای مرکزی سرمایه داری به دنبال حل مشکلهای فزاینده دست به ماجراجویی در گوشه کنار جهان زده و برای سیطره بر سرزمینهای وحشی، ملتها و سرزمینها را به آتش و خون و مرگ و فقر و گرسنگی فرو بردهاند تا هیچ نقطه از جهان از آتش اعمال سبعانه سرمایهداری جهانی در امان نماند.
سیاستهای ویرانگری که زیر نام بازار آزاد و اقتصاد آزاد و بی نظارت بر مردم کشورهای جهان تحمیل شده نتیجه مستقیم آن بهرهکشی فراگیر و تجاوزگری به حقوق مردم و سرزمینهای دیگر بوده است که به اقتصاد نولیبرالی شهرت یافته و زیر پوشش جهانی سازی و مقررات زدایی و افزایش کارایی، چیرگی سرمایه مالی را در سراسر جهان تامین کرده و از کیسه زحمتکشان و تودههای مردم و ویرانی محیط زیست سودهای سرشاری ربوده است. خشونت جهانی سازی و مطلق کردن قرائت نولیبرالیستی از اقتصاد و توسعه در مالی سازی اهم فعالیتهای کلیدی در شکل انحصارگرایی و استبدادگریْ ذاتیِ اقتصاد سیاسی امپریالیسم گردیده است. این همان نیروی نابودگر اقتصاد نولیبرالی است که افسار گسیخته، توسعه و تحول و بقای کره خاکی را تهدید میکند و درد و حرمان و نیستی برای تودهها به همراه میآورد.